ASU dames club kampioen – Hoe voelt dat?

Hoe voelt het om een ASU kampioen te zijn?

Ik kan jullie allemaal aanraden om volgend jaar mee te doen aan de clubkampioenschappen, het gevoel van kampioen zijn is ge-wel-dig! De trofeeën zijn ook de moeite waard! 

Nee flauw, de dag begon met een blauwe lucht en zon! De omstandigheden konden niet beter. Een mooi tijdschema ontnam mij de stres en ik kon precies lezen hoe laat en waar ik moest zijn. 

Met het fietsonderdeel begon de dag. De dames startte als eerste, na de start van Esther kon ik weg sjezen. Na 3/4e ronde werd ik ingehaald door Erik. Dat stukje had ik net wat last van verzuurde benen, bulldozers, tegen wind en was ik wat afgeleid… De inhaal manoeuvre van Erik bracht me weer terug in de focus. Uiteindelijk met maar 10 seconde sneller wist ik voor Kristel te blijven en de winst te pakken. 

Nog wat vol van de lunch begon ik aan het ren onderdeel. Een gezamenlijke start met de mannen zorgde ervoor dat ik veelte hard van start ging. Halverwege dacht ik, “weet je, ik stop er gewoon mee” maar het feit dat ik dat eind dan nog moest terug lopen weerhield me ervan op te geven. Met Yvonne in mijn kielzog wist ik de finish te halen. Wat blijft 5 kilometer een eind! 

Op weg naar het zwembad probeerde ik nog wat techniek oefeningen van Gerco me voor de geest te halen, in een poging mezelf nog wat hoop te geven. 😉 Zwemmen is niet mijn sterkste onderdeel, wetende dat Kristel ook een soort raket in het water is… Dit bleek ook het geval, met een verschil van wel 2 minuten wist zij mij voor te blijven op de 400 meter. 

Weltevreden kwam ik het water uit, het voelde alsof ik een hele lange toertocht of triatlon had gedaan! 

Daarna kon het ontspannen en lekkere eten beginnen bij Matthias

Kortom een hele leuke en geslaagde dag! Bedankt voor de goede organisatie. 

– Door: Jorieke van Dijk –

ASU’11 Clubkampienschap 2017

Post Author: Matthias