ASU heren 2 wedstrijdverslag triatlon Nijmegen

Wat in mei aan het begin van je triatlonseizoen nog ver weg leek bleek gisteren toch wel heel snel naderbij gekomen te zijn, de teamtriatlon in Nijmegen. Een wedstrijd met een bijzondere opzet, zf-l-z-f-l waarbij in totaal net geen achtste afstand werd afgelegd.

Het tweede herenteam van de Amsterdamse Sport Unie ’11 was van meet af aan duidelijk in zijn ambities voor dit jaar: promoveren naar de derde divisie. Gezocht werd naar ervaring, snelheid, enthousiasme en alle teamwedstrijden konden we daar uiteindelijk over beschikken. Toch bleken de uitslagen niet direct aanleiding te geven om te denken dat er gepromoveerd zou worden, maar er zat een stijgende lijn in. 9e in Enschede, 5e in Almere, 6e in Groningen, 4e in Klazienaveen.

Om te kunnen promoveren moest in Nijmegen dus alles goed gaan en moest er een sterk team geformeerd worden zodat tenminste een plek bij de eerste 5 afgedwongen kon worden. Ondanks het nodige blessureleed en aanrijdingen met auto’s is dat gelukt. En zo stonden Merijn, Willem Jan, Dennis en Erik afgelopen zondagmiddag 16 september op een parkeerplaats in het dorpje Lent, aan de rand van Nijmegen. De tactiek was ruim voldoende voorbesproken, clickpedalen op de fiets vervangen door platte, geen nee toch wel een wetsuit voor het eerste zwemonderdeel en een gezonde mate van huiverigheid voor het tweede zwemonderdeel. Wat kun je verwachten van een zwemonderdeel nadat je zojuist volle bak hebt hardgelopen? Dit mocht de motivatie niet drukken, de heren hadden er zin in, knallen als een malle en gaan met die banaan.

Er was zeer veel ASU aanmoediging ter plaatse maar voor wie daar niet toe behoorde hierbij een korte situatieschets. Er werd gezwommen in een zijarmpje van de Waal, 300 meter in totaal, waarna de Waaldijk opgerend moest worden naar een enorm langgerekt parc fermee. Dit was een behoorlijke klim want deze Waaldijk was erg hoog. De lange wissel was voor sommigen een hel maar voor anderen juist een mogelijkheid om poppetjes te pakken. Het fietsonderdeel bestond uit twee ronden van een kleine drieenhalve kilometer waarin gestayerd mocht worden. Inclusief een paar venijnige klimmetjes en scherpe bochtjes. Dat laatste leidde ook weer tot de nodige valpartijen bij andere teams. Weer terug dat enorme parc fermee in voor een loopronde van twee kilometer met wederom een klim en twee afdalingen. Vervolgens kon het hele parcours nog een keer worden afgelegd.

Voor het publiek was alles zeer goed te volgen vanaf de Waaldijk.

Erik kwam traditioneel als eerste uit het water aan bij de fiets op de voet gevolgd door Merijn en Dennis. Willem Jan volgde iets later. De keuze voor platte fietspedalen bleek meteen een goede. Want waar andere deelnemers liepen te kloten met op- en afstappen en lopend weinig snelheid konden maken waren we meteen weg op de fiets. Weer wat poppetjes. Merijn kwam als eerste van de fiets, kort daarna Erik en Dennis met iets daarachter Willem Jan. WJ maakte tijdens het looponderdeel veel goed en kon samen met Merijn na het lopen de Waal weer inspringen voor een nieuw stukje zwemmen. Dit voelde super traag aan. Natuurlijk geen wetsuit, koud water en al een vorm van vermoeidheid, wel een beetje stroom mee, maar toch een langzamere zwemtijd dan de eerste ronde.

Bij het tweede fietsonderdeel en het tweede looponderdeel werd er nog een beetje geschoven.

Nog wat extra bijgeschakeld en volle bak afsprinten of op sterven na dood op de finish af. Derde bij de teams en gepromoveerd naar de derde divisie! Volgend jaar een herenteam in de 2e, 3e en 4e divisie!

-Merijn-

Post Author: Matthias