Trainingskamp 2017 Maastricht / Klim Classic

Op woensdag 24 mei kwamen de eersten van ons aan in het Limburgse Maastricht om hier tot zondag een mooi trainingskamp te hebben met het hoogtepunt (letterlijk en figuurlijk) de Klim Classic Amsterdam lieten wij hoopvol achter wetende dat, mocht Ajax die avond de Europa League winnen, wij een heel leuk feestje zouden gaan missen. zou kunnen winnen.

Wij verbleven in een gloednieuw huisje vlakbij de Internationale Golf Maastricht (niet dat we een stap op die golf hebben gezet), perfect uitgezocht door Leonie. Het huisje was net buiten het centrum van Maastricht waar we gezellig met z’n allen konden verblijven.

Bij mijn aankomst in het huisje net bij het begin van de tweede helft van Ajax zag ik dat de pasta saus voor de volgende avond al stond te pruttelen en dat ik mij kon verheugen op een heerlijke appeltaart bij terugkomst van de Klim Classic. Gezelligheid alom, zelfs de uitslag van de voetbal mocht de stemming de eerste avond niet drukken.

Als voorbereiding op de Klim Classic werd door Matthias van AthleteSportsWorld een grote bak met gelletjes en andere lekkernijen neergezet. Het was een waar buffet van verschillende merken en de meeste van ons namen een snoepzakje met energie in allerlei vormen voor de komende dagen mee. Tom Dumoulin staat als eerste in de giro op woensdag.

Donderdagochtend, de dag van de toertocht. Bij het aanschuiven aan de ontbijttafel blijkt Merijn heerlijke proteine pannenkoeken te hebben gebakken. Dit is dus die heerlijke lucht die door het hele huis hangt! Iedereen is vroeg uit de veren en kan dus optimaal genieten van het ontbijt! De ASU kleding wordt aangetrokken, bidons gevuld, helmen opgezet en de bandjes worden hoogst persoonlijk door Leonie gecheckt en daar waar nodig opgepompt. De weersvoorspelling voor deze dag… zon, zon, zon! En dat betekent dus ook dat er flink gesmeerd moet worden.

En daar gaan we ’s ochtends vroeg; een dozijn ASU pakjes in een lang blauw lint richting de startstreep, hier sluit Nienke ook aan en met z’n 13en gaan we de bergen van de omgeving bedwingen. De Klim Classic heeft de keuze uit 2 tochten, 1 van 110km met 1.400hm, en de 170km met een 2300hm erin. Er werd geen tijd bijgehouden maar een drietal beklimmingen hadden wel tijdswaarnemingen. De 2 routes deelden de eerste 50km waarna er een splitsing was. Een deel van de groep zat te twijfelen over de kortere route, maar de eerste km’ers ging voor iedereen vrij gemakkelijk en de hele groep besloot dan ook de 170km te fietsen. Nog maar net is de beslissing genomen om de langere tocht te nemen en het parkoers veranderd snel en het echte klimmen begint. “Ohhh was dit wel de juiste keuze?” Toch maar uit het zadel en extra hard pompen met die benen. Gelukkig alles wat je omhoog gaat moet ook weer omlaag, afdalen ging jullie schrijver dan ook wat beter af. Niet iedereen was zo gelukkig met de afdaling en op een verschrikkelijk stijl en nauw stukje besloot iemand het asfalt van dichterbij te bekijken. Hele peloton moest stoppen en het werd een wandeltocht naar beneden, de meeste van ons hopende dat we deze klim op de terugweg niet tegen zouden komen (dit deden we wel). Gelukkig hadden wij als groep niet al te veel pech onderweg. Het bleef gelukkig beperkt tot twee lekke banden, een haperende ketting en wat verbrande kuiten.

Het was een mooie tocht, uw schrijver heeft de eerste 70km van het uitzicht kunnen genieten, hierna is het verstand uitgeschakeld, en moest er alleen maar meer getrapt worden, heuveltje op en heuveltje af… samen met 5.000 andere fietsers. Trots en voldaan over de finish na vele uren fietsen en toen dat koude biertje, ohh dat smaakte zo lekker. Tom Dumoulin staat nog steeds op de 1e plek in de Giro.

De vrijdag stond in het teken van een korte herstel fietstocht met vlaai in het vooruitzicht in Valkenburg, om daarna vlaai powered de Cauberg op te knallen. Een aantal anderen besluiten een iets langere fietstocht te maken. De thermometer tikte nog steeds de 30 graden aan en een dipje in de Maas was dan ook wel aan de orde. Er was een strandje waar de stroming wat minder sterk was waar we, ter verbazing van de zonneaanbidders daar, een baantje gingen zwemmen. Voor het strandje lag een eiland wat dan ook meteen de uitdaging was om daar omheen te gaan zwemmen, afhankelijk van hoever je om de zwanen heen zwom was een rondje zo’n 1.2km, de die hards konden geen genoeg krijgen van 1 rondje en gingen dan ook vaker. Terug bij het huisje stond de bbq al in brand onder leiding van Rick, die voor een dag op en neer is gekomen naar het Limburgse land, en meerdere dieren werden aan triatleet goden geofferd. Tom Dumoulin verliest vandaag zijn roze trui (de roze trui was bruin van binnen) aan Quentana.

Zaterdag beloofde wederom een warme dag te worden en met een tocht van 90km met 1.4km hoogtemeters erin was het plan om vroeg op te staan. Er werd lekker ontspannen gefietst en halverwege was er natuurlijk vlaai, want waarom ga je anders fietsen in Limburg. Net na het middaguur weer terug bij het huisje. Een moment dat de helft van ons afzwaaide, net als de schrijver van dit verhaal, maar niet de dames. De dames gingen ter voorbereiding op The Ride nog een stuk fietsen en werden gefêteerd op ijsco. Tom Dumoulin staat weer bovenaan, zou hij het morgen dan toch kunnen waarmaken?

Zondag ochtend worden de laatste kilometers in en om Maastricht getrapt en wordt de terugreis richting Amsterdam weer ingezet.

Het was een erg gezellig weekend, veel kudos werden uitgedeeld en niet alleen op Strava. Volgend jaar Frankrijk voor een rondje daar? En tot slot we weten allemaal wel wat er met Tom Dumoulin is gebeurd.

Hans

 

Trainingskamp Limburg 2017 / Klim Classic

Post Author: Matthias